T.O.M.

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού

Ποίημα

Ο Οραματισμός Μας / Ποίημα

ΤΑ ΟΡΦΑΝΑ ΜΑΣ

Λένε πως είναι σκληρή η μοναξιά
κι αβάσταχτη η φτώχεια....
Όμως ακόμη πιο βαριά είναι η ορφάνια!!!

Μικρά παιδιά του κόσμου ορφανά,
πονάτε που είστε μόνα...
Κι όταν πονάει η κοιλιά κι η πείνα σας θερίζει,
που να ζητήσετε φαΐ, σε πια αγκαλιά να μπείτε;

Κι όταν η καρδιά πονά κι αυτή
και θέλει λίγη αγάπη, πού να τη βρείτε;
Κι όταν το βράδυ κουρασμένα, νηστικά, βρώμικα και μονάχα,
κουρνιάζετε σε μια γωνιά, ποιος άραγε να δει το δάκρυ σας που τρέχει από το μάτι;

Μην απελπίζεστε παιδιά του κόσμου Ορφανά,και μη βαρηγκομάτε,
κι αν όλα γύρω σας χαθούν, κι αν όλοι σας ξεχάσουν,
υπάρχει κάπου εκεί ψηλά ένας γλυκός ΠΑΤΈΡΑΣ,
που σίγουρα νοιάζεται για σας και ξέρει τ' όνομά σας...

Πέθανε κι αναστήθηκε και είναι εδώ κοντά σας,
έτοιμος ν' ανταποκριθεί σε κάθε κάλεσμά σας...
Παιδιά του κόσμου Ορφανά, είναι ο ΘΕΌΣ πατέρας σας,
κι έχει μεγάλη αγκαλιά να σας χωρέσει όλα!!!!

Δώσε μας Κύριε καρδιά σαν τη δική σου,
και μάθε μας ν' αγαπούμε έμπρακτα
όλα του κόσμου τα Ορφανά που είναι κι αυτά παιδιά Σου!!!


Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού